Why choose us?

You'll get help from a writer with the qualification you're working towards.

You'll be dealing with a real company offering a legitimate service.

Get help with your essay on apj abdul kalam in sanskrit or assignments today.

Our ethos is to provide the best possible customer service.

Hindi

Users are now inquiring for aid: dinas tata ruang ( Indonesian > English ) | synchronizing ( English > Korean ) | internship significance in Tamil ( English > Tamil ) | angle corrector ( English > Italian ) | verzakking ( Dutch > French ) | détruisirent ( Gallic > Italian ) | sumasaiyo ( Tagalog > Chinese ( Simplified ) ) | twenty-four hours ( German > Turkish ) | anuvamshiyathe adhyayana ( English > Kannada ) | ano Air National Guard tradisyon ng Portugal ( Tagalog > English ) | reprendre ( Gallic > Swahili ) | x** blue movie Hindi film ( Hindi > English ) | x** blue movie Hindi ( English > Hindi ) | farisejske ( Serbian > German ) | une vieille femme ( Gallic > English )

Monday, September 29, 2014

Full name of 'Dr. A.P.J. Abdul Kalam ' was 'Dr. Avul Pakir Jainulabdeen Abdul Kalam ' . He was born on October 15, 1931 at Dhanushkothi in the temple town Rameshwaram in Tamil Nadu. He was born in a hapless household, but he was an exceptionally superb child.Kalam passed the B.Sc. scrutiny from Saint Joseph College, Thiruchirapalli. He joined Madras Institute of Technology ( MIT ) . His farther cognition in the field got upgraded when he joined Defense Research and Development Organization ( DRDO ) in 1958 and Indian Space Research Organization ( ISRO ) in 1963. He is known as the Missile Man of India. The assorted Indian Missiles of universe order like Prithvi, Trishul, Akash, Agni, etc. are chiefly the consequence of his attempts and caliber.Dr. A.P.J. Abdul Kalam became the 11th President of India. He served the state from 2002 to 2007. For his excellence and glare, he was awarded the esteemed Bharat Ratna in 1998 ; Padma Vibhushan in 1990 ; and Padma Bhushan in 1981.Dr Kalam expired on Monday 27 July 2015. He all of a sudden fell unconscious when he was presenting a talk at the Indian Institute of Management at Shillong. On 30 July 2015, the former President was laid to rest at Rameswaram 's Pei Karumbu Ground with full province honours. Over 350,000 people attended the last rites, including the Prime Minister, the governor of Tamil Nadu and the main curates of Karnataka, Kerala and Andhra Pradesh.Dr. A.P.J. Abdul Kalam was chiefly interested in work. He was a unmarried man. He was non interested in traveling abroad. He wanted to function his fatherland foremost. He said that he thinks his first and first responsibility is to function his fatherland. He was fond of music and the Koran and the Gita. Ever since going the caput of the Indian State, he had been holding interaction with kids all over the state. He was by no means a miracle adult male. His advice to the child of the state was to `` woolgather dream and change over these into ideas and subsequently into actions '' .

Essay on apj abdul kalam in sanskrit

We write essays and research documents straight from your instructions to guarantee we run into your demands. Our essays are besides well-referenced which and have the right commendations, in the right format. Drumhead: The Modes of Discourse—Exposition, Description, Narration, Argumentation ( EDNA ) —are common paper assignments you may meet in your authorship categories. Get down with your strengths, concentrate on your enthusiasm for the class and speak positively about yourself. So, what are scrutinies, and how can they be any good? At the same clip, unless it is a personal narration, avoid personal pronouns like I, My, or Me. Follow Joe Woodward on Twitter: World Wide Web. Have several people review your draft—friends, household, module, and staff. You can besides utilize illustrations, grounds, or information from scholastic paperss. I am really hapless in composing and I wanted a professional aid to finish my essay.

The Institute, founded in 1996 in. WE, THE dwellers of Earth, have reached that phase where we need to redesign and reconsider our life styles for farther endurance on this planet

Puting of your order is free and it does non be you a cent, so decided to prehend up this offer cognizing that it will be zero and had nil to lose. They are ever available to their clients through their VIP client service where the authors and clients can hold complete contact about their demands and questions and besides it quickly informs the clients through SMS every bit shortly as their paper is done to ease their tenseness. The celebrated American discoverer rose to prominence in the late nineteenth century because of his successes, yes, but even he felt that these successes were the consequence of his many failures. We appreciate everybody who orders cheap essays, research documents, term documents, book studies, book reappraisals, addresss, assignments and preps from us. Learn more about Amazon Prime. In fact, many pupils achieve better consequences when utilizing online tutorials than when sitting in a schoolroom. The importance of community service finally relies on how the supplier perceives it. What people are stating Ultius Writing Services 4. Rawlins recommends demoing the essay to a household member or friend and inquire if it sounds like the pupil. This field is for proof intents and should be left unchanged.

APJ ABDUL KALAM IN SANSKRIT

APJ ABDUL KALAM: A Great and largest aggregation of interview, occupation, project study, one-year study, daily/monthly/PA/yearly income or salary study, ebooks, mentions, APJ ABDUL KALAM reviews, package information, download, Educational notes, files, free material, pdf, ppt, txt, physician, docx, xls, xlsx, course of study, travel info, company info, contact Numberss, IN SANSKRIT, electronic mail, Mobile inside informations, CV, uploads, sketch, applications, pros/cons, mp3, picture, intelligence, portion, APJ ABDUL KALAM, insurance, admittance, admit-card, entryway test consequences, vacancy, occupation hiring, enlistings in govt. ( authorities ) /public/private sector occupation, wikipedia results.. etc and all of import informations, IN SANSKRIT.

A Great and largest aggregation of interview, occupation, project study, one-year study, daily/monthly/PA/yearly income or salary study, ebooks, mentions, reappraisals, package information, download, Educational notes, files, free material, pdf, ppt, txt, physician, docx, xls, xlsx, course of study, travel info, company info, contact Numberss, electronic mail, Mobile inside informations, CV, uploads, sketch, applications, pros/cons, mp3, picture, intelligence, portion, insurance, admittance, admit-card, entryway test consequences, vacancy, occupation hiring, enlistings in govt. ( authorities ) /public/private sector occupation, wikipedia results.. etc and all of import informations.

About

कृष्णः भारतीयसम्प्रदाये सनातनधर्मे च वासुदेवः श्रीकृष्णः स्वयं भगवान् परमतत्त्वं च ।। कृष्णो श्रीभगवतो लीलावताररूपः।। कृष्णस्तु स्वयं भगवान् इति कथ्यते। मृत्युलोके इह श्रीकृष्णः द्वापरयुगे पाश्चैमिकवर्षे ३१०२ ईसापूर्वे मथुरानगरस्य कारागृहे ऽवतृतः। तस्य माता देवकी पिता वसुदेवश्च ।।तदा कंसः देवक्या : भ्राता मथुरानरेश : आसीत् । कंसपितोग्रसेनः कृष्णस्य मातामहः। दुष्टेन कंसेन भगिनी देवकी आवुत्त : वसुदेव : च स्वकारागृहे बद्धौ।। कंसमतिबलवन्तं कश्चित् ऋषिः देवकीवसुदेवविवाहावसरे तयोरष्टमपुत्रः कंसमर्दनकारणं भविष्यतीति कथितवान्। तस्मात्तौ कंसेनातिचिन्तितेन कारागृहे बद्धौ आस्ताम्। वसुदेवदेवक्योः सप्तपुत्रान् क्रूर : कंसः हतवान्। कृष्ण : यादवकुलस्य राजा आसीत्। तेन् भगवद्गीता संवाद : प्रदत्तः।गीतायाम् अष्टादश अध्यायाः सन्ति। दशमे अध्याये श्रीकृष्णः स्वदिव्यस्वरूपं वर्णयति। एकादशे अध्याये सः अर्जुनाय स्वस्य विश्वरूपं दर्शयति। द्वादशे अध्याये भक्तस्य दिव्यगुणाः वर्णिताः ।

सन्ति बहवो भारतस्य वरपुत्राः येषु अविस्मरणीयः स्वामी विवेकानन्दः। सः विश्वधर्मसम्मेलने भारतीय-संस्कृतेः उपादेयतां श्रेष्ठतां च प्रादर्शयत्। बङ्गप्रान्तस्य कोलकातानगरे त्रिषष्ठ्यधिकाष्टादशशततमे ( १८६३ ) वर्षे जनवरी मासस्य द्वादशे दिने एतस्य जन्म अभवत्। तस्य पिता श्री विश्वनाथदत्तमहोदय : | पूर्वं तस्य नाम नरेन्द्रनाथदत्तः इति आसीत्। एषः उत्साही , हास्यप्रियः , करुणापरः च आसीत्। नरेन्द्रः बाल्ये कपीन् , मयूरान् , कपोतान् च पालयति स्म। एषः पितुः हयान् अपि रक्षति स्म। अध्ययनपटुरयं नरेन्द्रः शास्त्रीयसङ्गीतस्य अभ्यासं करोति स्म। प्रतिदिनं व्यायामं करोति स्म। ध्यानसिद्धः अयं भ्रूमध्ये ज्योतिरेकं पश्यति स्म। ईश्वर-जिज्ञासुः अयं सर्वान् पृच्छति स्म यत् किं भवान् ईश्वरं दृष्टवान् ? इति। ईश्वरं ज्ञातुं पाश्चात्यदर्शनस्य भारतीयदर्शनस्य च गभीरम् अध्ययनं कुर्वन् अयं नरेन्द्रः विश्वविद्यालयस्य स्नातकपदवीम् अधिगतवान्। अस्मिन्नेव समये दैवयोगात् दक्षिणेश्वरस्थे कालीमन्दिरे परमहंसस्य रामकृष्णदेवस्य दर्शनं तेन प्राप्तम्। रामकृष्णमुद्दिश्य नरेन्द्रः पृष्टवान् ‘किं भवान् ईश्वरं दृष्टवान् ? ’ इति। ‘आम्। त्वामिव ईश्वरमपि पश्यामि’ इति श्रीरामकृष्णदेवः स्मयमानः अवदत्। एष एव महापुरुषः नरेन्द्रस्य अध्यात्म-गुरुः अभवत्।

|| गङ्गा ||भारतवर्षस्य उत्तरतः हिमालयो नाम अतितुङ्गः पर्वतः विद्यते ( exists / there is ) | तस्मादेव गङ्गा प्रभवति ( originates ) | ब्रह्मपुत्रा-सिन्धु-यमुना प्रभृतयः ( beginning ) नद्यः अपि हिमालयादेव प्रभवन्ति | नदीषु श्रेष्टतमा गङ्गा नदी | गङ्गोत्री अस्याः उद्भस्तलम् | तत्र अस्याः प्रवाह अल्पः वर्तते ( shows/displays ) | पश्चात् क्रमशः ( bit by bit ) एषः प्रवाहः विततः ( extended ) भवति |भगीरथेन महत्तपः तप्त्वा एषा स्वर्गात् इहानिता ( hankering for ) ; अतएव एषा भागीरथीति कथ्यते | स्वर्गदेशा अवतरति ( descends ) , एतस्मादेव अस्याः तोयं पवित्रं मन्यते ( believe-consider ) जनाः | अस्याः तटे बहूनि तीर्थस्थानानि सन्ति | नानादेषात् तीर्थ-स्थानेषु आगत्य जनाः अस्यां स्नानं कुर्वन्ति | पुन्यपर्वसु प्रतिवर्षम् असंख्याकाः ( countless ) जनाः अत्र आगच्छन्ति अस्या माहात्मयं च वर्णयन्ति |अतितुङ्गे हिमालयस्य शृङ्गे ( peak / horn ) यत्र यत्र गङ्गायाः तटे तीर्थस्थानानि सन्ति तत्र तापसाः निवसन्ति | ते च शान्तेन मनसा परमेश्वरं ध्यायन्ति | रुग्णा : अस्याः पयःपानं कृत्वा नीरोगा : जायन्ते | इत्थं मातेव एषा नदी जनान् उपकरोति | अतएव पुराणेषु अस्याः माहात्म्यमुपवर्णतम् ( greatness-described ) | कविभिरपि स्तोत्रादिरूपेण अस्याः गौरवम् उपगीतम् |गङ्गाया : जलेन कृषिवलानां महोपकारः भवति | ते स्वक्षेत्रेषु पर्याप्तं जलं लभन्ते | इत्थं तत्र धान्यं वैपुल्येन ( in copiousness ) जायते | अस्याः तटे बहूनि समृद्धानि ( rich ) नगराणि सन्ति | तेषां नगराणां समृद्धे : कारणं एषा एव | अस्याः जले नौकाः ( boats ) अपि सञ्चरन्ति ( roam ) | नौकाभिः वणिजः ( bargainers ) व्यापारं कुर्वन्ति | आहिमालयात् समुद्रं यावत् एषा भारतीयानां बहूपकारं विदधाति | अतः गङ्गायाः दर्शनं पुण्यमेव | ( Not original ) - Iyer

Essay on Environment: || परिसरस्य गुरुत्वम् ||प्रकृति : अस्माकं जीवनस्य महत्व अंशं अस्ति | प्रकृति : विना जीवनम् नास्ति | प्रकृते पञ्चमहाभूतानि सन्ति | एषु ‘भूमि-आप-वायु-अनल-खं’ सन्ति | प्रकृते मध्ये ‘भूमि-आप-वायु’ अस्माकं परिसरस्य त्रीणि मुक्क्यत्वानि अंशानि सन्ति | यतः एतानि कोमालानि मर्मंशानि ( vulnerable elements ) च सन्ति |एतेषु प्रपञ्चेषु नाना नाना विविधानि जीवनानि जीवनार्थं परिसरस्य उपयोगं कुर्वन्ति | किन्तु मनुष्यस्य उपयोगं दिनेदिने वर्ध्यन्ते | कारणं मनुष्यस्य वर्धयितुं संख्याः | एकेन शतकवर्षेण मनुष्याणां संख्यानां ४०० कोट्यात ६५० कोटिप्रति वर्धयते | वर्धयितुं संख्यार्थं परिसरस्य उपयोगं अपि वर्धयते | भूम्याः जल च संसाधनाः शीघ्रेण भक्ष्यन्ते | वनानि अदृष्यानि भवन्ति | जलस्तरः पतितं भवति | वायुगुणेन जलगुणेन प्रदूष्णं भवति | प्रपञ्चस्य तापमानं वर्धयते | ऋतुना परिवर्तन्ति | अनावृष्टिस्थलाः ( desert ) वर्धयन्ते | पूराणि ( inundations ) बहूनि दृश्यन्ते | जनाः अन्यत्र जीवाः च मरणं भविष्यन्ति | आधूनिक प्रैाध्योकिकेन , बहव न्यूतन परिसर प्रदूषण ( pollution ) समस्याः उपजायन्ते | अणु-अवकराः ( atomic waste ) , रासायनिक-अवकराः , वैद्यकीय-अवकराः , एलेक्ट्रोनिकावकराः ( e-waste ) इत्यादीनि न्यूनतानि अवकराः प्रतिदिनं सृष्ट्यते | एतानि अस्मान् परिसरं ग्रस्यते |एतत् गम्भीरं चिन्तं विषयं अस्ति ! वयं त्वरितं समाधानं कुर्वामहि |

A. P. J. Abdul Kalam

Avul Pakir Jainulabdeen Abdul Kalam better known as A.P.J. Abdul Kalam i/ˈæbdʊl kəˈlɑːm/ ; ( 15 October 1931 – 27 July 2015 ) was the 11th President of India from 2002 to 2007. A calling scientist turned statesman, Kalam was born and raised in Rameswaram, Tamil Nadu, and studied natural philosophies and aerospace technology. He spent the following four decennaries as a scientist and scientific discipline decision maker, chiefly at the Defence Research and Development Organisation ( DRDO ) and Indian Space Research Organisation ( ISRO ) and was closely involved in India 's civilian infinite programme and military missile development attempts. He therefore came to be known as the Missile Man of India for his work on the development of ballistic missile and launch vehicle engineering. He besides played a polar organizational, proficient, and political function in India 's Pokhran-II atomic trials in 1998, the first since the original atomic trial by India in 1974.

Early life and instruction

Avul Pakir Jainulabdeen Abdul Kalam was born on 15 October 1931 to a Tamil Muslim household in the pilgrim's journey Centre of Rameswaram on Pamban Island, so in the Madras Presidency and now in the State of Tamil Nadu. His male parent Jainulabudeen was a boat proprietor and imaum of a local mosque ; his female parent Ashiamma was a homemaker. His male parent owned a ferry that took Hindu pilgrims back and Forth between Rameswaram and the now uninhabited Dhanushkodi. Kalam was the youngest of four brothers and one sister in his household. His ascendants had been affluent bargainers and landholders, with legion belongingss and big piece of lands of land. Their concern had involved trading food markets between the mainland and the island and to and from Sri Lanka, every bit good as ferrying pilgrims between the mainland and Pamban. As a consequence, the household acquired the rubric of `` Mara Kalam iyakkivar '' ( wooden boat helmsmans ) , which over the old ages became shortened to `` Marakier. '' With the gap of the Pamban Bridge to the mainland in 1914, nevertheless, the concerns failed and the household luck and belongingss were lost over clip, apart from the hereditary place. By his early childhood, Kalam 's household had become hapless ; at an early age, he sold newspapers to supplement his household 's income.

In his school old ages, Kalam had mean classs but was described as a bright and industrious pupil who had a strong desire to larn. He spent hours on his surveies, particularly mathematics. After finishing his instruction at the Schwartz Higher Secondary School, Ramanathapuram, Kalam went on to go to Saint Joseph 's College, Tiruchirappalli, so affiliated with the University of Madras, from where he graduated in natural philosophies in 1954. He moved to Madras in 1955 to analyze aerospace technology in Madras Institute of Technology. While Kalam was working on a senior category undertaking, the Dean was dissatisfied with his deficiency of advancement and threatened to revoke his scholarship unless the undertaking was finished within the following three yearss. Kalam met the deadline, affecting the Dean, who subsequently said to him, `` I was seting you under emphasis and inquiring you to run into a hard deadline '' . He narrowly missed accomplishing his dream of going a combatant pilot, as he placed 9th in qualifiers, and merely eight places were available in the IAF.

Career as a scientist

After graduating from the Madras Institute of Technology in 1960, Kalam joined the Aeronautical Development Establishment of the Defence Research and Development Organisation ( DRDO ) as a scientist. He started his calling by planing a little ground-effect machine, but remained unconvinced by his pick of a occupation at DRDO. Kalam was besides portion of the INCOSPAR commission working under Vikram Sarabhai, the celebrated infinite scientist. In 1969, Kalam was transferred to the Indian Space Research Organisation ( ISRO ) where he was the undertaking manager of India 's first Satellite Launch Vehicle ( SLV-III ) which successfully deployed the Rohini orbiter in near-earth orbit in July 1980 ; Kalam had foremost started work on an expandible projectile undertaking independently at DRDO in 1965. In 1969, Kalam received the authorities 's blessing and expanded the programme to include more applied scientists.

Kalam was invited by Raja Ramanna to witness the state 's first atomic trial Smiling Buddha as the representative of TBRL, even though he had non participated in its development. In the 1970s, Kalam besides directed two undertakings, Project Devil and Project Valiant, which sought to develop ballistic missiles from the engineering of the successful SLV programme. Despite the disapproval of the Union Cabinet, Prime Minister Indira Gandhi allotted secret financess for these aerospace undertakings through her discretional powers under Kalam 's directorship. Kalam played an built-in function converting the Union Cabinet to hide the true nature of these classified aerospace undertakings. His research and educational leading brought him great awards and prestigiousness in the 1980s, which prompted the authorities to originate an advanced missile programme under his directorship. Kalam and Dr V S Arunachalam, metallurgical engineer and scientific advisor to the Defence Minister, worked on the suggestion by the so Defence Minister, R. Venkataraman on a proposal for coincident development of a frisson of missiles alternatively of taking planned missiles one after another. R Venkatraman was instrumental in acquiring the cabinet blessing for apportioning ₹388 crores for the mission, named Integrated Guided Missile Development Programme ( IGMDP ) and appointed Kalam as the main executive. Kalam played a major portion in developing many missiles under the mission including Agni, an intermediate scope ballistic missile and Prithvi, the tactical surface-to-surface missile, although the undertakings have been criticised for misdirection and cost and clip overproductions.

Kalam served as the Chief Scientific Adviser to the Prime Minister and Secretary of the Defence Research and Development Organisation from July 1992 to December 1999. The Pokhran-II atomic trials were conducted during this period in which he played an intensive political and technological function. Kalam served as the Chief Project Coordinator, along with Rajagopala Chidambaram, during the proving stage. Media coverage of Kalam during this period made him the state 's best known atomic scientist. However, the manager of the site trial, K Santhanam, said that the thermonuclear bomb had been a `` hiss '' and criticisied Kalam for publishing an wrong study. Both Kalam and Chidambaram dismissed the claims.

Presidency

The polling for the presidential election began on 15 July 2002 in Parliament and the province assemblies, with the media claiming that the election was a nonreversible matter and Kalam 's triumph was a bygone decision ; the count was held on 18 July. Kalam became the 11th president of the Republic of India in an easy triumph, and moved into the Rashtrapati Bhavan after he was sworn in on 25 July. Kalam was the 3rd President of India to hold been honoured with a Bharat Ratna, India 's highest civilian honor, before going the President. Dr Sarvepalli Radhakrishnan ( 1954 ) and Dr Zakir Hussain ( 1963 ) were the earlier receivers of Bharat Ratna who subsequently became the President of India. He was besides the first scientist and the first unmarried man to busy Rashtrapati Bhawan.

During his term as president, he was dearly known as the People 's President, stating that subscribing the Office of Profit Bill was the toughest determination he had taken during his term of office. Kalam was criticised for his inactivity in make up one's minding the destiny of 20 out of the 21 clemency requests submitted to him during his term of office. Article 72 of the Constitution of India empowers the President of India to allow forgivenesss, and suspend or transpose the decease sentence of inmates on decease row. Kalam acted on merely one clemency supplication in his five-year term of office as president, rejecting the supplication of raper Dhananjoy Chatterjee, who was subsequently hanged. Possibly the most noteworthy supplication was from Afzal Guru, a Kashmiri terrorist who was convicted of confederacy in the December 2001 onslaught on the Indian Parliament and was sentenced to decease by the Supreme Court of India in 2004. While the sentence was scheduled to be carried out on 20 October 2006, the pending action on his clemency supplication resulted in him staying on decease row. He besides took the controversial determination to enforce President 's Rule in Bihar in 2005.

Approaching the termination of the term of the 12th President Pratibha Patil on 24 July 2012, media studies in April claimed that Kalam was likely to be nominated for his 2nd term. After the studies, societal networking sites witnessed a figure of people back uping his campaigning. The BJP potentially backed his nomination, stating that the party would impart their support if the Trinamool Congress, Samajwadi Party and Indian National Congress proposed him for the 2012 presidential election. A month in front of the election, Mulayam Singh Yadav and Mamata Banerjee besides expressed their support for Kalam. Days afterwards, Mulayam Singh Yadav backed out, go forthing Mamata Banerjee as the lone protagonist. On 18 June 2012, Kalam declined to contend the 2012 presidential canvass. He said of his determination non to make so:

Post-presidency

After go forthing office, Kalam became a visiting professor at the Indian Institute of Management Shillong, the Indian Institute of Management Ahmedabad, and the Indian Institute of Management Indore ; an honorary chap of Indian Institute of Science, Bangalore ; Chancellor of the Exchequer of the Indian Institute of Space Science and Technology Thiruvananthapuram ; professor of Aerospace Engineering at Anna University ; and an adjunct at many other academic and research establishments across India. He taught information engineering at the International Institute of Information Technology, Hyderabad, and engineering at Banaras Hindu University and Anna University.

Death

On 27 July 2015, Kalam travelled to Shillong to present a talk on `` Making a Livable Planet Earth '' at the Indian Institute of Management Shillong. While mounting a flight of stepss, he experienced some uncomfortableness, but was able to come in the auditorium after a brief remainder. At around 6:35 p.m. IST, merely five proceedingss into his talk, he collapsed. He was rushed to the nearby Bethany Hospital in a critical status ; upon reaching, he lacked a pulsation or any other marks of life. Despite being placed in the intensive attention unit, Kalam was confirmed dead of a sudden cardiac apprehension at 7:45 p.m IST. His last words, to his adjutant Srijan Pal Singh, were reportedly: `` Funny cat! Are you making good? ''

Following his decease, Kalam 's organic structure was airlifted in an Indian Air Force chopper from Shillong to Guwahati, from where it was flown to New Delhi on the forenoon of 28 July in an air force C-130J Hercules. The flight landed at Palam Air Base that afternoon and was received by the President, the Prime Minister, Chief Minister of Delhi Arvind Kejriwal, and the three service heads of the Indian Armed Forces, who laid garlands on Kalam 's organic structure. His organic structure was so placed on a gun passenger car draped with the Indian flag and taken to his Delhi abode at 10 Rajaji Marg ; at that place, the populace and legion very important persons paid court, including former premier curate Manmohan Singh, Congress President Sonia Gandhi and Vice-President Rahul Gandhi, and Uttar Pradesh Chief Minister Akhilesh Yadav.

On the forenoon of 29 July, Kalam 's organic structure, wrapped in the Indian flag, was taken to Palam Air Base and flown to Madurai in an air force C-130J aircraft, geting at Madurai Airport that afternoon. His organic structure was received at the airdrome by the three service heads and national and province very important persons, including cabinet curates Manohar Parrikar, Venkaiah Naidu, Pon Radhakrishnan and the governors of Tamil Nadu and Meghalaya, K Rosaiah and V. Shanmuganathan. After a brief ceremonial, Kalam 's organic structure was flown by air force chopper to the town of Mandapam, from where it was taken in an army truck to his hometown of Rameswaram. Upon geting at Rameswaram, his organic structure was displayed in an unfastened country in forepart of the local coach station to let the public to pay their concluding respects until 8 p.m. that flushing.

Chemical reactions

India reacted to Kalam 's decease with an spring of heartache ; legion testimonials were paid to the former President across the state and on societal media. The Government of India declared a weeklong province bereavement period as a grade of regard. President Pranab Mukherjee, Vice-President Hamid Ansari, Home Minister Rajnath Singh, and other leaders condoled the former President 's death. Prime Minister Narendra Modi said `` decease is a great loss to the scientific community. He took India to great highs. He showed the manner. '' Former Prime Minister Dr Manmohan Singh, who had served as premier curate under Kalam, said, `` our state has lost a great human being who made phenomenal parts to the publicity of ego trust in defense mechanism engineerings. I worked really closely with Dr. Kalam as premier curate and I greatly benefited from his advice as president of our state. His life and work will be remembered for coevalss to come. '' ISRO president A. S. Kiran Kumar called his former co-worker `` a great personality and a gentleman '' , while former president G. Madhavan Nair described Kalam as `` a planetary leader '' for whom `` the downtrodden and hapless people were his precedence. He ever had a passion to convey what is in his head to the immature coevals '' , adding that his decease left a vacuity which none could make full.

South Asiatic leaders expressed commiserations and lauded the late solon. The Bhutanese authorities ordered the state 's flags to wing at half-mast to mourn Kalam 's decease, and illuminated 1000 butter lamps in court. Bhutanese Prime Minister Tshering Tobgay expressed deep unhappiness, stating Kalam `` was a leader greatly admired by all people, particularly the young person of India who have referred to him as the people 's President '' . Bangladesh Prime Minister Sheikh Hasina described Kalam as `` a rare combination of a great solon, acclaimed scientist, and a beginning of inspiration to the immature coevals of South Asia '' and termed his decease an `` irreparable loss to India and beyond '' . Bangladesh Nationalist Party main Khaleda Zia said `` as a atomic scientist, he engaged himself in the public assistance of the people '' . Ashraf Ghani, the President of Afghanistan, called Kalam `` an inspirational figure to 1000000s of people, '' observing that `` we have a batch to larn from his life '' . Nepali Prime Minister Sushil Koirala recalled Kalam 's scientific parts to India: `` Nepal has lost a good friend and I have lost an honoured and ideal personality. '' The President of Pakistan, Mamnoon Hussain, and Prime Minister of Pakistan Nawaz Sharif besides expressed their heartache and commiserations on his decease. The President of Sri Lanka, Maithripala Sirisena, besides expressed his commiserations. `` Dr. Kalam was a adult male of steadfast strong belief and never-say-die spirit, and I saw him as an outstanding solon of the universe. His decease is an irreparable loss non merely to India but to the full universe. '' Maldivian President Abdulla Yameen and Vice-President Ahmed Adheeb condoled Kalam 's decease, with Yameen calling him as a close friend of the Maldives who would go on to be an inspiration to Indians and coevalss of South Asians. Former president Maumoon Abdul Gayoom, who had made an official visit to India during Kalam 's presidential term, termed his death as a great loss to all of world. The Commander-in-Chief of the Myanmar Armed Forces, Senior General Min Aung Hlaing, expressed commiserations on behalf of the Myanmar authorities. The Dalai Lama expressed his unhappiness and offered commiserations and supplications, naming Kalam 's decease `` an irreparable loss '' .

Kathleen Wynne, the Premier of Ontario, which Kalam had visited on legion occasions, expressed `` deepest commiserations. as a well-thought-of scientist, he played a critical function in the development of the Indian infinite programme. As a committed pedagogue, he inspired 1000000s of immature people to accomplish their really best. And as a devoted leader, he gained back up both at place and abroad, going known as 'the people 's President ' . I join our Indo–Canadian households, friends, and neighbors in mourning the passing of this well-thought-of leader. '' United States President Barack Obama extended `` deepest commiserations to the people of India on the passing of former Indian President Dr. APJ Abdul Kalam '' , and highlighted his accomplishments as a scientist and as a solon, notably his function in beef uping US–India dealingss and increasing infinite co-operation between the two states. `` Appropriately named 'the People 's President ' , Dr. Kalam 's humbleness and dedication to public service served as an inspiration to 1000000s of Indians and supporters around the universe. '' Russian President Vladimir Putin expressed sincere commiserations and conveyed his understanding and support `` to the close and beloved 1s of the asleep leader, to the authorities, and full people of India '' . He remarked on Kalam 's outstanding `` personal part to the societal, economic, scientific, and proficient advancement of India and in guaranting its national security, '' adding that Dr Kalam would be remembered as a `` consistent advocate of closer friendly dealingss between our states, who has done a batch for cementing reciprocally good Russian–Indian cooperation. '' Other international leaders—including former Indonesian president Susilo Bambang Yudhoyono, Malaysian Prime Minister Najib Razak, Singaporean Prime Minister Lee Hsien Loong, President of the United Arab Emirates Sheikh Khalifa bin Zayed Al Nahyan, and Vice-President and Prime Minister of the United Arab Emirates and amir of Dubai Sheikh Mohammed bin Rashid Al Maktoum—also paid testimonial to Kalam. In a particular gesture, Secretary-General of the United Nations Ban Ki-moon visited the Permanent Mission of India to the UN and signed a commiseration book. `` The spring of heartache around the universe is a testament of the regard and inspiration he has garnered during and after his presidential term. The UN joins the people of India in directing our deepest commiserations for this great solon. May he rest in peace and infinity '' , Ban wrote in his message.

Muslimism

A proud and rehearsing Muslim, day-to-day namāz and fasting during Ramadan were built-in to Kalam 's life. His male parent, the imaum of a mosque in his hometown of Rameswaram, had purely instilled these Islamic imposts in his kids. His male parent had besides impressed upon the immature Kalam the value of interfaith regard and duologue. As Kalam recalled: `` Every eventide, my male parent A.P. Jainulabdeen, an imaum, Pakshi Lakshmana Sastry, the caput priest of the Ramanathaswamy Hindu temple, and a church priest used to sit with hot tea and discourse the issues refering the island. '' Such early exposure convinced Kalam that the replies to India 's countless issues lay in `` duologue and cooperation '' among the state 's spiritual, societal, and political leaders. Furthermore, since Kalam believed that `` regard for other religions '' was one of the cardinal basiss of Islam, he was fond of stating: `` For great work forces, faith is a manner of doing friends ; little people make faith a combat tool. ''

Syncretism

One constituent of Kalam 's widespread popularity among diverse groups in India, and an digesting facet of his bequest, is the syncretism he embodied in appreciating assorted elements of the many religious and cultural traditions of India. In add-on to his religion in the Koran and Islamic pattern, Kalam was well-versed in Hindu traditions ; he learnt Sanskrit, read the Bhagavad Gita and he was a vegetarian. Kalam besides enjoyed composing Tamil poesy, playing the veena ( a South Indian twine instrument ) , and listening to Carnatic devotional music every twenty-four hours. In 2002, in one of his early addresss to Parliament after going President, he reiterated his desire for a more united India, saying that `` uring the last one twelvemonth I met a figure of religious leaders of all faiths. I would wish to endeavor to work for conveying about integrity of heads among the divergent traditions of our state '' . Describing Kalam as a unifier of diverse traditions, Congress leader Shashi Tharoor stated, `` Kalam was a complete Indian, an incarnation of the eclectic method of India 's heritage of diverseness '' . BJP leader L. K. Advani concurred that Kalam was `` the best example of the Idea of India, one who embodied the best of all the cultural and religious traditions that signify India 's integrity in huge diverseness. This was most strikingly apparent in the second-to-last book he published, cannily titled Transcendence: My Religious Experiences with Pramukh Swami.

Pramukh Swami as Guru

Kalam 's desire to run into religious leaders to assist make a more comfortable, religious, and unified India was what ab initio led him to run into Pramukh Swami, the Hindu guru of the BAPS Swaminarayan Sampradaya, who Kalam would come to see his ultimate religious instructor and guru. The first of eight meetings between Kalam and Pramukh Swami over a fourteen-year period took topographic point on 30 June 2001 in New Delhi, during which Kalam described being instantly drawn to Pramukh Swami 's simpleness and religious pureness. Kalam stated that he was inspired by Pramukh Swami throughout their legion interactions. One such incident occurred the twenty-four hours following the terrorist onslaught on BAPS ' Akshardham, Gandhinagar composite in September 2002 ; Pramukh Swami prayed for, and sprinkled holy H2O upon, the sites of all of the asleep, including the terrorists, showing the position that all human life is sacred. Kalam recalled being moved by Pramukh Swami 's composure and compassion, mentioning this incident as one of his motives for composing Transcendence: My Religious Experiences with Pramukh Swamiji. Summarizing the consequence that Pramukh Swami had on him, Kalam stated that `` has so transformed me. He is the ultimate phase of the religious acclivity in my life. Pramukh Swamiji has put me in a God-synchronous orbit. No tactics are required any more, as I am placed in my concluding place in infinity. '' Following Kalam 's decease a month after his concluding book was released, co-author Arun Tiwari pointed to this transition as potentially prophetic and premonitory of Kalam 's decease.

Awards and honours

Kalam received 7 honorary doctor's degrees from 40 universities. The Government of India honoured him with the Padma Bhushan in 1981 and the Padma Vibhushan in 1990 for his work with ISRO and DRDO and his function as a scientific adviser to the Government. In 1997, Kalam received India 's highest civilian honor, the Bharat Ratna, for his part to the scientific research and modernization of defense mechanism engineering in India. In 2013, he was the receiver of the Von Braun Award from the National Space Society `` to acknowledge excellence in the direction and leading of a space-related undertaking '' .

Related

महात्मा गान्धिः इति प्रसिद्धः मोहनदासकरमचन्दगान्धिः ( १८६९-१९४८ ) गुजरातस्य पोरबन्दरनामके नगरे जन्म प्राप्तवान् । तस्य उदारान् मानवीयान् गुणान् दृष्ट्वा कवि : रवीन्द्रनाथठाकुर : तं महात्मा इति शब्देन सम्बोधितवान् । तत : पश्चात् सर्वे भारतीया : तं महात्मा गान्धिः इति एव अभिजानन्ति ।भारतमातुः श्रेष्ठः पुत्रः महात्मा गान्धिः स्वातन्त्र्यान्दोलने सर्वेषां भारतीयानाम् आधारभूतः मार्गदर्शकः च आसीत् । अत एव गान्धिजयन्ती पर्व राष्ट्रियपर्वरुपेण आचर्यते । दक्षिण-आफ्रिकादेशेऽपि महात्मा गान्धिः उत्तमं कार्यं कृतवान् । अस्य पिता श्री करमचन्दगान्धिः राजकोटसंस्थाने पोरबन्दरसंस्थाने च दिवान् इति प्रसिद्धः आसीत् । माता श्रीमती पुतलीबायी साध्वी व्रतोपावासादिधर्मानुसारिणी प्रेममयी च आसीत् । मोहनदासगान्धिमहोदयस्य बाल्यं पोरबन्दरनगरे उत्तमपरिसरे सहजसुन्दरम् आसीत् । मातुः सेवाभावः त्यागबुद्धिः सर्वप्रियता इत्येते गुणाः पुत्रेऽपि परिणामम् अकुर्वन् । विद्याभ्याससमये मोहनदासगान्धिः साधारणबालकः आसीत् । मोहनदासगान्धिः राजकोटनगरे प्रौढविद्याभ्यासं कृतवान् । विनयशीलः लज्जालुः विधेयः इति च सहपाठिषु प्रख्यातः आसीत् । गान्धिमहोदय : सत्यम् अहिंसाम् च जीवने प्रतिष्ठापयितुं दृढव्रत : आसीत् । स : वैदेशिकानां शासनं मूलतः उच्छेत्तुं भारतमातुः स्वतन्त्रतायै दृढां प्रतिज्ञाम् अकरोत् ।

भारतं एशिया महाद्वीपे दक्षिणे एक : महत्वपूर्णदेश : अस्ति। एतद् विश्वस्य विशाल : गणतन्त्रदेश : । अस्य जनसङ्‌ख्या ११० क्टोटी| भाषा : शताधिकाः। भारतवर्षस्‍य उत्तरदिशि पर्वतराज : हिमालय : अस्‍ति , दक्षिणे सिन्धु महासागर : अस्‍ति। भारतस्य उत्तरे नेपाल तिब्बत चीन च देशा : सन्ति। पश्चिमे पाकिस्तान अफगानिस्तान च देशा : सन्ति। पूर्वेबर्मा एवं दक्षिणे श्रीलंका मालदीव च देशा : सन्ति। कुष्ण-द्वीप निकोबार च निकट : इंडोनेशिया थाईलैंड च देशा : सन्ति। भारतस्य राजधानी दिल्ली अस्ति । अन्यमुख्य नगराणि मुम्बई कलकाता बेंगलोर् चेन्नै च सन्ति । भारते सप्तविंशति राज‍्यानि सन्ति। भारतं प्रायः पूर्ण हिन्दु देशः।

ऋग्वेदे उल्लिखिता काचित् नदी एषा । सरः ( जलम् ) अस्त्यस्याः इति सरस्वती । सरणशीला एषा । सरणशीला इत्यनेन साङ्केतिकरीत्या वाक् उक्ता भवति । संस्कृता वाग् यत्र तत्र ऐश्वर्यं बुद्धिमत्ता च भवत्येव । सरस्वत्याः नामान्तराणि शारदा , वागीश्वरी , ब्राह्मी , महाविद्या इत्यादीनि । सृष्टिकर्तुः ब्रह्मणः पत्नी एषा। सृष्टिकार्याय ज्ञानम् आवश्यकम् । ब्रह्मणः सरस्वत्या विवाहः तस्य तज्ज्ञानप्राप्तिं सूचयतीव । पद्मे स्थिता एषा एकेन हस्तेन पुस्तकं द्वितीयेन पद्मम् अक्षमालां च धरति । तृतीयेन चतुर्थेन च वीणां वादयति च । पद्मं सत्यस्य द्योतकम् । अतः एषा सत्ये प्रतिष्ठिता । हस्ते गृहीतेन पद्मेन एषा ‘मानवेन प्राप्तव्यम् आत्मज्ञानम्’ इति सूचयति इव । अक्षमाला तपसः , योगस्य , जपस्य च द्योतिका भवति ।

दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति ।

पशवः जीविनः वर्तन्ते। ते स्वभोजनं रचयितुं न शक्नुवन्ति। अतः ते अन्यान् पशून् पादपान् अथवा गोलासान् भक्षयन्ति। केचन पीठमर्दाः ( नायकस्य साहय्यका : ) अपि सन्ति। अस्मिन् जगति अनेकाः पशुजातयः सन्ति। केचन पशवः विशालाः केचन लघवः सन्ति। केचन पशवः जलवासिनः सन्ति। केचन पशवः उड्डयनॆ समर्था : । शाकभक्षकाः पादपान् खादन्ति। मांसभक्षकाः अन्यान् पशून् भक्षयन्ति। उभयभक्षकाः पशून् पादपान् च खादन्ति। केचन पशवः सङ्गे वसन्ति। अन्ये पशवः एकचारिणः सन्ति। भ्रमराः करण्डे वसन्ति। तेषां नेत्री भ्रमर-राज्ञी इति कथ्यते। लोकेSस्मिन् विविधाः पशवः सन्ति। तान् यथावर्गं रचयितुम् शक्नुमः। तेषु द्वौ प्रमुखौ वर्गौ स्तः अस्थिमन्तः अनस्थिमन्तः च। कर्कटाः वृश्चिकाः प्रवालाः कीटाः षट्पदाः शम्बूकाः च अनस्थिमन्तः सन्ति। अस्थिमत्सु पञ्चवर्गाः सन्ति। ते मत्स्याः मण्डूकादयः सर्पादयः पक्षिणः कशिनः च

भारतं एशिया महाद्वीपे दक्षिणे एक : महत्वपूर्णदेश : अस्ति। एतद् विश्वस्य विशाल : गणतन्त्रदेश : । अस्य जनसङ्‌ख्या ११० क्टोटी| भाषा : शताधिकाः। भारतवर्षस्‍य उत्तरदिशि पर्वतराज : हिमालय : अस्‍ति , दक्षिणे सिन्धु महासागर : अस्‍ति। भारतस्य उत्तरे नेपाल तिब्बत चीन च देशा : सन्ति। पश्चिमे पाकिस्तान अफगानिस्तान च देशा : सन्ति। पूर्वेबर्मा एवं दक्षिणे श्रीलंका मालदीव च देशा : सन्ति। कुष्ण-द्वीप निकोबार च निकट : इंडोनेशिया थाईलैंड च देशा : सन्ति। भारतस्य राजधानी दिल्ली अस्ति । अन्यमुख्य नगराणि मुम्बई कलकाता बेंगलोर् चेन्नै च सन्ति । भारते सप्तविंशति राज‍्यानि सन्ति। भारतं प्रायः पूर्ण हिन्दु देशः।

Mahathma Gandhi महात्मा गान्धिः इति प्रसिद्धः मोहनदासकरमचन्दगान्धिः ( १८६९-१९४८ ) गुजरातस्य पोरबन्दरनामके नगरे जन्म प्राप्तवान् । तस्य उदारान् मानवीयान् गुणान् दृष्ट्वा कवि : रवीन्द्रनाथठाकुर : तं महात्मा इति शब्देन सम्बोधितवान् । तत : पश्चात् सर्वे भारतीया : तं महात्मा गान्धिः इति एव अभिजानन्ति ।भारतमातुः श्रेष्ठः पुत्रः महात्मा गान्धिः स्वातन्त्र्यान्दोलने सर्वेषां भारतीयानाम् आधारभूतः मार्गदर्शकः च आसीत् । अत एव गान्धिजयन्ती पर्व राष्ट्रियपर्वरुपेण आचर्यते । दक्षिण-आफ्रिकादेशेऽपि महात्मा गान्धिः उत्तमं कार्यं कृतवान् । अस्य पिता श्री करमचन्दगान्धिः राजकोटसंस्थाने पोरबन्दरसंस्थाने च दिवान् इति प्रसिद्धः आसीत् । माता श्रीमती पुतलीबायी साध्वी व्रतोपावासादिधर्मानुसारिणी प्रेममयी च आसीत् । मोहनदासगान्धिमहोदयस्य बाल्यं पोरबन्दरनगरे उत्तमपरिसरे सहजसुन्दरम् आसीत् । मातुः सेवाभावः त्यागबुद्धिः सर्वप्रियता इत्येते गुणाः पुत्रेऽपि परिणामम् अकुर्वन् । विद्याभ्याससमये मोहनदासगान्धिः साधारणबालकः आसीत् । मोहनदासगान्धिः राजकोटनगरे प्रौढविद्याभ्यासं कृतवान् । विनयशीलः लज्जालुः विधेयः इति च सहपाठिषु प्रख्यातः आसीत् । गान्धिमहोदय : सत्यम् अहिंसाम् च जीवने प्रतिष्ठापयितुं दृढव्रत : आसीत् । स : वैदेशिकानां शासनं मूलतः उच्छेत्तुं भारतमातुः स्वतन्त्रतायै दृढां प्रतिज्ञाम् अकरोत् ।

दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति ।

दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति ।

दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति । Email This BlogThis! Share to Twitter Share to Facebook Share to Pinterest

दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति ।

दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति ।

Diwali दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति ।

दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति ।

दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति ।

दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति ।

महात्मा गान्धिः इति प्रसिद्धः मोहनदासकरमचन्दगान्धिः ( १८६९-१९४८ ) गुजरातस्य पोरबन्दरनामके नगरे जन्म प्राप्तवान् । तस्य उदारान् मानवीयान् गुणान् दृष्ट्वा कवि : रवीन्द्रनाथठाकुर : तं महात्मा इति शब्देन सम्बोधितवान् । तत : पश्चात् सर्वे भारतीया : तं महात्मा गान्धिः इति एव अभिजानन्ति ।भारतमातुः श्रेष्ठः पुत्रः महात्मा गान्धिः स्वातन्त्र्यान्दोलने सर्वेषां भारतीयानाम् आधारभूतः मार्गदर्शकः च आसीत् । अत एव गान्धिजयन्ती पर्व राष्ट्रियपर्वरुपेण आचर्यते । दक्षिण-आफ्रिकादेशेऽपि महात्मा गान्धिः उत्तमं कार्यं कृतवान् । अस्य पिता श्री करमचन्दगान्धिः राजकोटसंस्थाने पोरबन्दरसंस्थाने च दिवान् इति प्रसिद्धः आसीत् । माता श्रीमती पुतलीबायी साध्वी व्रतोपावासादिधर्मानुसारिणी प्रेममयी च आसीत् । मोहनदासगान्धिमहोदयस्य बाल्यं पोरबन्दरनगरे उत्तमपरिसरे सहजसुन्दरम् आसीत् । मातुः सेवाभावः त्यागबुद्धिः सर्वप्रियता इत्येते गुणाः पुत्रेऽपि परिणामम् अकुर्वन् । विद्याभ्याससमये मोहनदासगान्धिः साधारणबालकः आसीत् । मोहनदासगान्धिः राजकोटनगरे प्रौढविद्याभ्यासं कृतवान् । विनयशीलः लज्जालुः विधेयः इति च सहपाठिषु प्रख्यातः आसीत् । गान्धिमहोदय : सत्यम् अहिंसाम् च जीवने प्रतिष्ठापयितुं दृढव्रत : आसीत् । स : वैदेशिकानां शासनं मूलतः उच्छेत्तुं भारतमातुः स्वतन्त्रतायै दृढां प्रतिज्ञाम् अकरोत् ।

दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति ।

दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति ।

महात्मा गान्धिः इति प्रसिद्धः मोहनदासकरमचन्दगान्धिः ( १८६९-१९४८ ) गुजरातस्य पोरबन्दरनामके नगरे जन्म प्राप्तवान् । तस्य उदारान् मानवीयान् गुणान् दृष्ट्वा कवि : रवीन्द्रनाथठाकुर : तं महात्मा इति शब्देन सम्बोधितवान् । तत : पश्चात् सर्वे भारतीया : तं महात्मा गान्धिः इति एव अभिजानन्ति ।भारतमातुः श्रेष्ठः पुत्रः महात्मा गान्धिः स्वातन्त्र्यान्दोलने सर्वेषां भारतीयानाम् आधारभूतः मार्गदर्शकः च आसीत् । अत एव गान्धिजयन्ती पर्व राष्ट्रियपर्वरुपेण आचर्यते । दक्षिण-आफ्रिकादेशेऽपि महात्मा गान्धिः उत्तमं कार्यं कृतवान् । अस्य पिता श्री करमचन्दगान्धिः राजकोटसंस्थाने पोरबन्दरसंस्थाने च दिवान् इति प्रसिद्धः आसीत् । माता श्रीमती पुतलीबायी साध्वी व्रतोपावासादिधर्मानुसारिणी प्रेममयी च आसीत् । मोहनदासगान्धिमहोदयस्य बाल्यं पोरबन्दरनगरे उत्तमपरिसरे सहजसुन्दरम् आसीत् । मातुः सेवाभावः त्यागबुद्धिः सर्वप्रियता इत्येते गुणाः पुत्रेऽपि परिणामम् अकुर्वन् । विद्याभ्याससमये मोहनदासगान्धिः साधारणबालकः आसीत् । मोहनदासगान्धिः राजकोटनगरे प्रौढविद्याभ्यासं कृतवान् । विनयशीलः लज्जालुः विधेयः इति च सहपाठिषु प्रख्यातः आसीत् । गान्धिमहोदय : सत्यम् अहिंसाम् च जीवने प्रतिष्ठापयितुं दृढव्रत : आसीत् । स : वैदेशिकानां शासनं मूलतः उच्छेत्तुं भारतमातुः स्वतन्त्रतायै दृढां प्रतिज्ञाम् अकरोत् ।

होलिकानामिका हिरण्याक्ष-हिरण्यकशिपो : सोदरी । महामायाविनी सा अग्निसिद्धिम् अपि प्राप्तवती आसीत् । यद्यपि दैत्यराज : हिरण्यकशिपु : परमविष्णुभक्तं स्वपुत्रं प्रह्लादं मारयितुं बहुविधप्रयत्नानि अकरोत् तथापि स : सफल : नाभवत् । तस्मात् कुपित : हिरण्यकशिपु : सोदरीं होलिकाम् आदिशति प्रह्लादं मारयतु कथञ्चित् इति । तदा होलिका प्रह्लादं गृहीत्वा महाकाष्ठराशौ उपविशति । राक्षसान् च अग्निं ज्वालयितुं सूचयति । तेषां चिन्तनम् आसीत् होलिका अग्निसिद्धिं प्राप्तवती अस्ति , तस्या : किमपि न भवति । प्रह्लादम् अग्नि : दहति इति । अत : राक्षसा : होलिकाया : उपरि अपि काष्ठानि संस्थाप्य अग्निं ज्वालितवन्त : । किन्तु परिणाम : तु व्यतिरिक्त : जात : । होलिका तदग्नौ दग्धा सती तत्रैव मरणं प्राप्नोत् । भगवद्भक्त : प्रह्लाद : भस्मराशित : बहिरागत्य सन्तोषेण नृत्यम् आरभत । अस्य दिनस्य स्मरणार्थं राक्षसत्वनाशाय सत्पुरुषरक्षणाय च होलीपर्व आचर्यते ।

भारतं एशिया महाद्वीपे दक्षिणे एक : महत्वपूर्णदेश : अस्ति। एतद् विश्वस्य विशाल : गणतन्त्रदेश : । अस्य जनसङ्‌ख्या ११० क्टोटी| भाषा : शताधिकाः। भारतवर्षस्‍य उत्तरदिशि पर्वतराज : हिमालय : अस्‍ति , दक्षिणे सिन्धु महासागर : अस्‍ति। भारतस्य उत्तरे नेपाल तिब्बत चीन च देशा : सन्ति। पश्चिमे पाकिस्तान अफगानिस्तान च देशा : सन्ति। पूर्वेबर्मा एवं दक्षिणे श्रीलंका मालदीव च देशा : सन्ति। कुष्ण-द्वीप निकोबार च निकट : इंडोनेशिया थाईलैंड च देशा : सन्ति। भारतस्य राजधानी दिल्ली अस्ति । अन्यमुख्य नगराणि मुम्बई कलकाता बेंगलोर् चेन्नै च सन्ति । भारते सप्तविंशति राज‍्यानि सन्ति। भारतं प्रायः पूर्ण हिन्दु देशः।

भारतं एशिया महाद्वीपे दक्षिणे एक : महत्वपूर्णदेश : अस्ति। एतद् विश्वस्य विशाल : गणतन्त्रदेश : । अस्य जनसङ्‌ख्या ११० क्टोटी| भाषा : शताधिकाः। भारतवर्षस्‍य उत्तरदिशि पर्वतराज : हिमालय : अस्‍ति , दक्षिणे सिन्धु महासागर : अस्‍ति। भारतस्य उत्तरे नेपाल तिब्बत चीन च देशा : सन्ति। पश्चिमे पाकिस्तान अफगानिस्तान च देशा : सन्ति। पूर्वेबर्मा एवं दक्षिणे श्रीलंका मालदीव च देशा : सन्ति। कुष्ण-द्वीप निकोबार च निकट : इंडोनेशिया थाईलैंड च देशा : सन्ति। भारतस्य राजधानी दिल्ली अस्ति । अन्यमुख्य नगराणि मुम्बई कलकाता बेंगलोर् चेन्नै च सन्ति । भारते सप्तविंशति राज‍्यानि सन्ति। भारतं प्रायः पूर्ण हिन्दु देशः।

भारतं एशिया महाद्वीपे दक्षिणे एक : महत्वपूर्णदेश : अस्ति। एतद् विश्वस्य विशाल : गणतन्त्रदेश : । अस्य जनसङ्‌ख्या ११० क्टोटी| भाषा : शताधिकाः। भारतवर्षस्‍य उत्तरदिशि पर्वतराज : हिमालय : अस्‍ति , दक्षिणे सिन्धु महासागर : अस्‍ति। भारतस्य उत्तरे नेपाल तिब्बत चीन च देशा : सन्ति। पश्चिमे पाकिस्तान अफगानिस्तान च देशा : सन्ति। पूर्वेबर्मा एवं दक्षिणे श्रीलंका मालदीव च देशा : सन्ति। कुष्ण-द्वीप निकोबार च निकट : इंडोनेशिया थाईलैंड च देशा : सन्ति। भारतस्य राजधानी दिल्ली अस्ति । अन्यमुख्य नगराणि मुम्बई कलकाता बेंगलोर् चेन्नै च सन्ति । भारते सप्तविंशति राज‍्यानि सन्ति। भारतं प्रायः पूर्ण हिन्दु देशः।

महात्मा गान्धिः इति प्रसिद्धः मोहनदासकरमचन्दगान्धिः ( १८६९-१९४८ ) गुजरातस्य पोरबन्दरनामके नगरे जन्म प्राप्तवान् । तस्य उदारान् मानवीयान् गुणान् दृष्ट्वा कवि : रवीन्द्रनाथठाकुर : तं महात्मा इति शब्देन सम्बोधितवान् । तत : पश्चात् सर्वे भारतीया : तं महात्मा गान्धिः इति एव अभिजानन्ति ।भारतमातुः श्रेष्ठः पुत्रः महात्मा गान्धिः स्वातन्त्र्यान्दोलने सर्वेषां भारतीयानाम् आधारभूतः मार्गदर्शकः च आसीत् । अत एव गान्धिजयन्ती पर्व राष्ट्रियपर्वरुपेण आचर्यते । दक्षिण-आफ्रिकादेशेऽपि महात्मा गान्धिः उत्तमं कार्यं कृतवान् । अस्य पिता श्री करमचन्दगान्धिः राजकोटसंस्थाने पोरबन्दरसंस्थाने च दिवान् इति प्रसिद्धः आसीत् । माता श्रीमती पुतलीबायी साध्वी व्रतोपावासादिधर्मानुसारिणी प्रेममयी च आसीत् । मोहनदासगान्धिमहोदयस्य बाल्यं पोरबन्दरनगरे उत्तमपरिसरे सहजसुन्दरम् आसीत् । मातुः सेवाभावः त्यागबुद्धिः सर्वप्रियता इत्येते गुणाः पुत्रेऽपि परिणामम् अकुर्वन् । विद्याभ्याससमये मोहनदासगान्धिः साधारणबालकः आसीत् । मोहनदासगान्धिः राजकोटनगरे प्रौढविद्याभ्यासं कृतवान् । विनयशीलः लज्जालुः विधेयः इति च सहपाठिषु प्रख्यातः आसीत् । गान्धिमहोदय : सत्यम् अहिंसाम् च जीवने प्रतिष्ठापयितुं दृढव्रत : आसीत् । स : वैदेशिकानां शासनं मूलतः उच्छेत्तुं भारतमातुः स्वतन्त्रतायै दृढां प्रतिज्ञाम् अकरोत् ।

दीपावलिः भारतवर्षस्य एकः महान् उत्सवः अस्त्ति । दीपावलि इत्युक्ते दीपानाम् आवलिः । अयम् उत्सवः कार्तिकमासास्य अमावस्यायां भवति । कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षस्य त्रयोदशीत : आरभ्य कार्त्तिकशुद्धद्वितीयापर्यन्तं ५ दिनानि यावत् आचर्यते एतत् पर्व । सायंकाले सर्वे जनाः दीपानां मालाः प्रज्वालयन्ति । दीपानां प्रकाशः अन्धकारम् अपनयति । एतत्पर्वावसरे गृहे , देवालये , आश्रमे , मठे , नदीतीरे , समुद्रतीरे एवं सर्वत्रापि दीपान् ज्वालयन्ति । प्रतिगृहं पुरत : आकाशदीप : प्रज्वाल्यते । दीपानां प्रकाशेन सह स्फोटकानाम् अपि प्रकाश : भवति । पुरुषाः स्त्रियः बालकाः बालिकाः च नूतनानि वस्त्राणि धारयन्ति आपणानां च शोभां द्रष्टुं गच्छन्ति । रात्रौ जनाः लक्ष्मीं पूजयन्ति मिष्टान्नानि च भक्षयन्ति । सर्वे जनाः स्वगृहाणि स्वच्छानि कुर्वन्ति , सुधया लिम्पन्ति सुन्दरैः च चित्रैः भूषयन्ति । ते स्वमित्रेभ्यः बन्धुभ्यः च मिष्टान्नानि प्रेषयन्ति । बालकाः बालिकाः च क्रीडनकानां मिष्टान्नानां स्फोटकपदार्थानां च क्रयणं कुर्वन्ति । अस्मिन् दिवसे सर्वेषु विद्यालयेषु कार्यालयेषु च अवकाशः भवति । भारतीयाः इमम् उत्सवम् प्रतिवर्षं सोल्लासं समायोजयन्ति । एवं सर्वरीत्या अपि एतत् पर्व दीपमयं भवति । अस्य पर्वण : दीपालिका , दीपोत्सव : , सुखरात्रि : , सुखसुप्तिका , यक्षरात्रि : , कौमुदीमहोत्सव : इत्यादीनि नामानि अपि सन्ति । अस्मिन्नवसरे न केवलं देवेभ्य : अपि तु मनुष्येभ्य : प्राणिभ्य : अपि दीपारतिं कुर्वन्ति ।

भारतं एशिया महाद्वीपे दक्षिणे एक : महत्वपूर्णदेश : अस्ति। एतद् विश्वस्य विशाल : गणतन्त्रदेश : । अस्य जनसङ्‌ख्या ११० क्टोटी| भाषा : शताधिकाः। भारतवर्षस्‍य उत्तरदिशि पर्वतराज : हिमालय : अस्‍ति , दक्षिणे सिन्धु महासागर : अस्‍ति। भारतस्य उत्तरे नेपाल तिब्बत चीन च देशा : सन्ति। पश्चिमे पाकिस्तान अफगानिस्तान च देशा : सन्ति। पूर्वेबर्मा एवं दक्षिणे श्रीलंका मालदीव च देशा : सन्ति। कुष्ण-द्वीप निकोबार च निकट : इंडोनेशिया थाईलैंड च देशा : सन्ति। भारतस्य राजधानी दिल्ली अस्ति । अन्यमुख्य नगराणि मुम्बई कलकाता बेंगलोर् चेन्नै च सन्ति । भारते सप्तविंशति राज‍्यानि सन्ति। भारतं प्रायः पूर्ण हिन्दु देशः।

संस्कृतं जगतः अतिप्राचीना समृद्घा शास्त्रीया च भाषा अस्ति। संस्कृतवाङ्मयं विश्ववाङ्मये स्वस्य अद्वितीयं स्थानं अलङ्करोति। महर्षिपाणिनिरचिता “अष्‍टाध्‍यायी” जगतः सर्वासां भाषानां व्याकरणग्रन्थेषु अन्यतमा वैयाकरणानां भाषाविदां भाषाविज्ञानिनां च प्रेरणास्‍थानं वर्तते। भारतीयभाषासु बहुलत्वेन संस्कृतशब्दाः उपयुज्यन्ते। संस्कृतात् प्राय : सर्वा अपि भारतीयभाषाः उद्भूताः। तद्वदेव भारत्-युरोपीयः भाषावर्गीयाः नैकाः भाषाः संस्कृतप्रभावं संस्कृतशब्दप्राचुर्यं वा प्रदर्शयन्ति। संस्‍कृतभाषायाः सुरभारती , देववाणी , देवीवाक्‌ , गीर्वाणवाणी , देवभाषा , अमरभारती इत्‍यादीनि बहूनि नामानि प्रसिद्धानि सन्‍ति । संस्कृते एकस्य धातोः रूपाणि अर्थकालानुसारेण दशसु लकारेषु भवन्ति । प्रत्येक-लकारे प्रथमपुरुषः , मध्यमपुरुषः , उत्तमपुरुषः इति त्रयः पुरुषाः सन्ति। अस्‍याः भाषायाः वैशिष्‍ट्‍यं नाम दंडचिन्हम्‌। न वर्तते अत्र अन्‍यानि विरामचिन्हानि केवलं दंडचिन्हमेव। एतदेव चिन्हम् विधानं प्रश्‍नम्‌ उद्‍गारं च सूचयति। अत : एकस्‍यैव वाक्‍यस्‍य भिन्‍नान्‌ अर्थान्‌ प्राप्‍नुमः वयम्‌। उदाहरणार्थं वाक्‍यांशः एकः दीयते। अभ्‍युत्‍थानं च धर्मस्‍य नैव दृष्‍टं कदाचन इति एतस्‍य वाक्‍यस्‍य द्वौ अर्थौ स्‍त : ॥ संस्‍कृतस्‍य प्राचीनतमग्रन्‍थाः वेदाः सन्‍ति।

संस्कृतं जगतः अतिप्राचीना समृद्घा शास्त्रीया च भाषा अस्ति। संस्कृतवाङ्मयं विश्ववाङ्मये स्वस्य अद्वितीयं स्थानं अलङ्करोति। महर्षिपाणिनिरचिता “अष्‍टाध्‍यायी” जगतः सर्वासां भाषानां व्याकरणग्रन्थेषु अन्यतमा वैयाकरणानां भाषाविदां भाषाविज्ञानिनां च प्रेरणास्‍थानं वर्तते। भारतीयभाषासु बहुलत्वेन संस्कृतशब्दाः उपयुज्यन्ते। संस्कृतात् प्राय : सर्वा अपि भारतीयभाषाः उद्भूताः। तद्वदेव भारत्-युरोपीयः भाषावर्गीयाः नैकाः भाषाः संस्कृतप्रभावं संस्कृतशब्दप्राचुर्यं वा प्रदर्शयन्ति। संस्‍कृतभाषायाः सुरभारती , देववाणी , देवीवाक्‌ , गीर्वाणवाणी , देवभाषा , अमरभारती इत्‍यादीनि बहूनि नामानि प्रसिद्धानि सन्‍ति । संस्कृते एकस्य धातोः रूपाणि अर्थकालानुसारेण दशसु लकारेषु भवन्ति । प्रत्येक-लकारे प्रथमपुरुषः , मध्यमपुरुषः , उत्तमपुरुषः इति त्रयः पुरुषाः सन्ति। अस्‍याः भाषायाः वैशिष्‍ट्‍यं नाम दंडचिन्हम्‌। न वर्तते अत्र अन्‍यानि विरामचिन्हानि केवलं दंडचिन्हमेव। एतदेव चिन्हम् विधानं प्रश्‍नम्‌ उद्‍गारं च सूचयति। अत : एकस्‍यैव वाक्‍यस्‍य भिन्‍नान्‌ अर्थान्‌ प्राप्‍नुमः वयम्‌। उदाहरणार्थं वाक्‍यांशः एकः दीयते। अभ्‍युत्‍थानं च धर्मस्‍य नैव दृष्‍टं कदाचन इति एतस्‍य वाक्‍यस्‍य द्वौ अर्थौ स्‍त : ॥ संस्‍कृतस्‍य प्राचीनतमग्रन्‍थाः वेदाः सन्‍ति।

भारतं एशिया महाद्वीपे दक्षिणे एक : महत्वपूर्णदेश : अस्ति। एतद् विश्वस्य विशाल : गणतन्त्रदेश : । अस्य जनसङ्‌ख्या ११० क्टोटी| भाषा : शताधिकाः। भारतवर्षस्‍य उत्तरदिशि पर्वतराज : हिमालय : अस्‍ति , दक्षिणे सिन्धु महासागर : अस्‍ति। भारतस्य उत्तरे नेपाल तिब्बत चीन च देशा : सन्ति। पश्चिमे पाकिस्तान अफगानिस्तान च देशा : सन्ति। पूर्वेबर्मा एवं दक्षिणे श्रीलंका मालदीव च देशा : सन्ति। कुष्ण-द्वीप निकोबार च निकट : इंडोनेशिया थाईलैंड च देशा : सन्ति। भारतस्य राजधानी दिल्ली अस्ति । अन्यमुख्य नगराणि मुम्बई कलकाता बेंगलोर् चेन्नै च सन्ति । भारते सप्तविंशति राज‍्यानि सन्ति। भारतं प्रायः पूर्ण हिन्दु देशः।

I belong to a household of six people. My parents, my grandparents, my younger sister and myself. My male parent is a concern adult male and my female parent is a homemaker. Everyone in my household has different modus operandis to follow everyday. My male parent earns money for the family and other demands. My female parent looks after the house and besides helps us with our surveies. She is besides a great cook. My younger sister is rather blue but she is besides studious. I excessively help her during her tests. My grandparents like to watch telecasting and maintain themselves up to day of the month with all the latest intelligence. They besides tell us really interesting narratives. We frequently go out to the park or the film N vacations. We besides go out of station for long holidaies, where we enjoy a batch playing games etc. I enjoy being with my happy household and we expect to go on this bonding between all of us everlastingly.

महात्मा गान्धिः इति प्रसिद्धः मोहनदासकरमचन्दगान्धिः ( १८६९-१९४८ ) गुजरातस्य पोरबन्दरनामके नगरे जन्म प्राप्तवान् । तस्य उदारान् मानवीयान् गुणान् दृष्ट्वा कवि : रवीन्द्रनाथठाकुर : तं महात्मा इति शब्देन सम्बोधितवान् । तत : पश्चात् सर्वे भारतीया : तं महात्मा गान्धिः इति एव अभिजानन्ति ।भारतमातुः श्रेष्ठः पुत्रः महात्मा गान्धिः स्वातन्त्र्यान्दोलने सर्वेषां भारतीयानाम् आधारभूतः मार्गदर्शकः च आसीत् । अत एव गान्धिजयन्ती पर्व राष्ट्रियपर्वरुपेण आचर्यते । दक्षिण-आफ्रिकादेशेऽपि महात्मा गान्धिः उत्तमं कार्यं कृतवान् । अस्य पिता श्री करमचन्दगान्धिः राजकोटसंस्थाने पोरबन्दरसंस्थाने च दिवान् इति प्रसिद्धः आसीत् । माता श्रीमती पुतलीबायी साध्वी व्रतोपावासादिधर्मानुसारिणी प्रेममयी च आसीत् । मोहनदासगान्धिमहोदयस्य बाल्यं पोरबन्दरनगरे उत्तमपरिसरे सहजसुन्दरम् आसीत् । मातुः सेवाभावः त्यागबुद्धिः सर्वप्रियता इत्येते गुणाः पुत्रेऽपि परिणामम् अकुर्वन् । विद्याभ्याससमये मोहनदासगान्धिः साधारणबालकः आसीत् । मोहनदासगान्धिः राजकोटनगरे प्रौढविद्याभ्यासं कृतवान् । विनयशीलः लज्जालुः विधेयः इति च सहपाठिषु प्रख्यातः आसीत् । गान्धिमहोदय : सत्यम् अहिंसाम् च जीवने प्रतिष्ठापयितुं दृढव्रत : आसीत् । स : वैदेशिकानां शासनं मूलतः उच्छेत्तुं भारतमातुः स्वतन्त्रतायै दृढां प्रतिज्ञाम् अकरोत् ।

संस्कृतं जगतः अतिप्राचीना समृद्घा शास्त्रीया च भाषा अस्ति। संस्कृतवाङ्मयं विश्ववाङ्मये स्वस्य अद्वितीयं स्थानं अलङ्करोति। महर्षिपाणिनिरचिता “अष्‍टाध्‍यायी” जगतः सर्वासां भाषानां व्याकरणग्रन्थेषु अन्यतमा वैयाकरणानां भाषाविदां भाषाविज्ञानिनां च प्रेरणास्‍थानं वर्तते। भारतीयभाषासु बहुलत्वेन संस्कृतशब्दाः उपयुज्यन्ते। संस्कृतात् प्राय : सर्वा अपि भारतीयभाषाः उद्भूताः। तद्वदेव भारत्-युरोपीयः भाषावर्गीयाः नैकाः भाषाः संस्कृतप्रभावं संस्कृतशब्दप्राचुर्यं वा प्रदर्शयन्ति। संस्‍कृतभाषायाः सुरभारती , देववाणी , देवीवाक्‌ , गीर्वाणवाणी , देवभाषा , अमरभारती इत्‍यादीनि बहूनि नामानि प्रसिद्धानि सन्‍ति । संस्कृते एकस्य धातोः रूपाणि अर्थकालानुसारेण दशसु लकारेषु भवन्ति । प्रत्येक-लकारे प्रथमपुरुषः , मध्यमपुरुषः , उत्तमपुरुषः इति त्रयः पुरुषाः सन्ति। अस्‍याः भाषायाः वैशिष्‍ट्‍यं नाम दंडचिन्हम्‌। न वर्तते अत्र अन्‍यानि विरामचिन्हानि केवलं दंडचिन्हमेव। एतदेव चिन्हम् विधानं प्रश्‍नम्‌ उद्‍गारं च सूचयति। अत : एकस्‍यैव वाक्‍यस्‍य भिन्‍नान्‌ अर्थान्‌ प्राप्‍नुमः वयम्‌। उदाहरणार्थं वाक्‍यांशः एकः दीयते। अभ्‍युत्‍थानं च धर्मस्‍य नैव दृष्‍टं कदाचन इति एतस्‍य वाक्‍यस्‍य द्वौ अर्थौ स्‍त : ॥ संस्‍कृतस्‍य प्राचीनतमग्रन्‍थाः वेदाः सन्‍ति

कालिदासः ( Sanskrit Essay on Kalidas ) साहित्यलोके असंख्याः कवयः वर्तन्ते इति जानीमः । किन्तु तेषु अत्यल्पानामेव कविताः अहं पठितवान् । तथापि मनसि प्रविष्टानां कवीनां मध्ये कालिदासमहाकविः मम प्रियतमः । तस्मै आसन्दः किञ्चिदुन्नतस्थाने एव मया कल्पितः अस्ति । कारणं किमिति स्पष्टतया अहमपि न जानामि । संस्कृतपठनं यदा आरब्धवान् तथा आरभ्य कालिदासनाम शुणोमि स्म । किन्तु तदा तावत् श्रध्दा नासीत् । एकदा गुरुनाथः वर्गे एकं श्लोकं पाठितवान् यत् – जम्बूफलानि पक्वानि पतन्ति विमले जले । कपिकम्पितशाखाभ्यः गुळुगुग्गुळु गुग्गुळु ॥ इति ॥ एतस्य अन्तिमं पादं मह्यं बहु अरोचत । अहं तत् प्रत्यक्षमुक्तवान् च । तदा अध्यापकः कालिदासकथां आरम्भतः अवसानपर्यन्तं बहुदिनैः उक्त्वा समापितवान् । तदानीम अहं ज्ञातवान् यत् ट्ण्डंटडण्डं टडडण्डडण्डम् इत्यादयः बहवः श्लोकाः सन्तीति । कालिदासविषये मम जिज्ञासां दृष्ट्वा गुरुः द्वित्रपुस्तकानि मह्यं दत्तवान् । तदहं शीघ्रमेव पठित्वा प्रत्यर्पितवान् च । तदानीं गुरुः उक्तवान् यत् अन्यः कालिदासमधिकृत्य किं वदति इत्यपेक्षया स्वयं कालिदासं पठति चेदेव उक्तमम् इति । ततः आरभ्य गुरोः साहाय्येन कालिदासकृतीः पठितुम् आरब्धवान् ॥ भिन्नभिन्नपुस्तकपठनतः अहं ज्ञातवान् यत् कालिदासस्य कालं , जन्मस्थानं किमधिकं कृतिः च अधिकृत्य पण्डितानां समानाभिप्रायः नास्तीति । तथापि कालिदासः उज्जयिन्यां षष्टशतके जातः इति सामान्याङ्गीकारः अस्ति च । एतत् सर्वं पठित्वा मम एवमभासत कालिदासः जनिं न प्राप्तवान् इति इतिहासकाराः वदन्ति चेदपि तस्य अस्तित्वं न नश्यति यावत् एकः श्लोकः जीवति । अत एव कालिदासस्य देशकालादिविषये चर्चाकरणसमयेन द्वित्रान् वा श्लोकान् पठति चेत् वरम् । तदानीं विक्रमादित्यसदसि नवरत्नेष्वन्यतमः कालिदासः भोजराजेन सह सल्लापं कुर्वन् प्रत्यक्षीभवति ॥

: कथा : सन्ति पुराणेषु । भगवान् श्रीकृष्णस्य गोपिकाभिः सह होलीक्रीडा होलिकानामिका हिरण्याक्ष-हिरण्यकशिपो : सोदरी । महामायाविनी सा अग्निसिद्धिम् अपि प्राप्तवती आसीत् । यद्यपि दैत्यराज : हिरण्यकशिपु : परमविष्णुभक्तं स्वपुत्रं प्रह्लादं मारयितुं बहुविधप्रयत्नानि अकरोत् तथापि स : सफल : नाभवत् । तस्मात् कुपित : हिरण्यकशिपु : सोदरीं होलिकाम् आदिशति प्रह्लादं मारयतु कथञ्चित् इति । तदा होलिका प्रह्लादं गृहीत्वा महाकाष्ठराशौ उपविशति । राक्षसान् च अग्निं ज्वालयितुं सूचयति । तेषां चिन्तनम् आसीत् होलिका अग्निसिद्धिं प्राप्तवती अस्ति , तस्या : किमपि न भवति । प्रह्लादम् अग्नि : दहति इति । अत : राक्षसा : होलिकाया : उपरि अपि काष्ठानि संस्थाप्य अग्निं ज्वालितवन्त : । किन्तु परिणाम : तु व्यतिरिक्त : जात : । होलिका तदग्नौ दग्धा सती तत्रैव मरणं प्राप्नोत् । भगवद्भक्त : प्रह्लाद : भस्मराशित : बहिरागत्य सन्तोषेण नृत्यम् आरभत । अस्य दिनस्य स्मरणार्थं राक्षसत्वनाशाय सत्पुरुषरक्षणाय च होलीपर्व आचर्यते ।

: कथा : सन्ति पुराणेषु । भगवान् श्रीकृष्णस्य गोपिकाभिः सह होलीक्रीडा होलिकानामिका हिरण्याक्ष-हिरण्यकशिपो : सोदरी । महामायाविनी सा अग्निसिद्धिम् अपि प्राप्तवती आसीत् । यद्यपि दैत्यराज : हिरण्यकशिपु : परमविष्णुभक्तं स्वपुत्रं प्रह्लादं मारयितुं बहुविधप्रयत्नानि अकरोत् तथापि स : सफल : नाभवत् । तस्मात् कुपित : हिरण्यकशिपु : सोदरीं होलिकाम् आदिशति प्रह्लादं मारयतु कथञ्चित् इति । तदा होलिका प्रह्लादं गृहीत्वा महाकाष्ठराशौ उपविशति । राक्षसान् च अग्निं ज्वालयितुं सूचयति । तेषां चिन्तनम् आसीत् होलिका अग्निसिद्धिं प्राप्तवती अस्ति , तस्या : किमपि न भवति । प्रह्लादम् अग्नि : दहति इति । अत : राक्षसा : होलिकाया : उपरि अपि काष्ठानि संस्थाप्य अग्निं ज्वालितवन्त : । किन्तु परिणाम : तु व्यतिरिक्त : जात : । होलिका तदग्नौ दग्धा सती तत्रैव मरणं प्राप्नोत् । भगवद्भक्त : प्रह्लाद : भस्मराशित : बहिरागत्य सन्तोषेण नृत्यम् आरभत । अस्य दिनस्य स्मरणार्थं राक्षसत्वनाशाय सत्पुरुषरक्षणाय च होलीपर्व आचर्यते ।

संस्कृतं जगतः अतिप्राचीना समृद्घा शास्त्रीया च भाषा अस्ति। संस्कृतवाङ्मयं विश्ववाङ्मये स्वस्य अद्वितीयं स्थानं अलङ्करोति। महर्षिपाणिनिरचिता “अष्टाध्यायी” जगतः सर्वासां भाषानां व्याकरणग्रन्थेषु अन्यतमा वैयाकरणानां भाषाविदां भाषाविज्ञानिनां च प्रेरणास्थानं वर्तते। भारतीयभाषासु बहुलत्वेन संस्कृतशब्दाः उपयुज्यन्ते। संस्कृतात् प्राय : सर्वा अपि भारतीयभाषाः उद्भूताः। तद्वदेव भारत्-युरोपीयः भाषावर्गीयाः नैकाः भाषाः संस्कृतप्रभावं संस्कृतशब्दप्राचुर्यं वा प्रदर्शयन्ति। संस्कृतभाषायाः सुरभारती , देववाणी , देवीवाक् , गीर्वाणवाणी , देवभाषा , अमरभारती इत्यादीनि बहूनि नामानि प्रसिद्धानि सन्ति । संस्कृते एकस्य धातोः रूपाणि अर्थकालानुसारेण दशसु लकारेषु भवन्ति । प्रत्येक-लकारे प्रथमपुरुषः , मध्यमपुरुषः , उत्तमपुरुषः इति त्रयः पुरुषाः सन्ति। अस्याः भाषायाः वैशिष्ट्यं नाम दंडचिन्हम्। न वर्तते अत्र अन्यानि विरामचिन्हानि केवलं दंडचिन्हमेव। एतदेव चिन्हम् विधानं प्रश्नम् उद्गारं च सूचयति। अत : एकस्यैव वाक्यस्य भिन्नान् अर्थान् प्राप्नुमः वयम्। उदाहरणार्थं वाक्यांशः एकः दीयते। अभ्युत्थानं च धर्मस्य नैव दृष्टं कदाचन इति एतस्य वाक्यस्य द्वौ अर्थौ स्त : ॥ संस्कृतस्य प्राचीनतमग्रन्थाः वेदाः सन्ति।

संस्कृतम् ( saṃskṛtam ) जगतः अतिप्राचीना समृद्धा शास्त्रीया च भाषा वर्तते। संस्कृतम् भारतस्य जगत : च भाषासु प्राचीनतमा। संस्कृता वाक् , भारती , सुरभारती , अमरभारती , अमरवाणी , सुरवाणी , गीर्वाणवाणी , गीर्वाणी , देववाणी , देवभाषा , दैवीवाक् इत्यादिभिः नामभिः एतद्भाषा प्रसिद्धा। भारतीयभाषासु बाहुल्येन संस्कृतशब्दाः उपयुक्ताः। संस्कृतात् एव अधिका भारतीयभाषा उद्भूताः। तावदेव भारत-युरोपीय-भाषावर्गीयाः अनेकाः भाषाः संस्कृतप्रभावं संस्कृतशब्दप्राचुर्यं च प्रदर्शयन्ति। व्याकरणेन सुसंस्कृता भाषा जनानां संस्कारप्रदायिनी भवति। अष्टाध्यायी इति नाम्नि महर्षिपाणिनेः विरचना जगतः सर्वासां भाषाणाम् व्याकरणग्रन्थेषु अन्यतमा , वैयाकरणानां भाषाविदां भाषाविज्ञानिनां च प्रेरणास्थानं इवास्ति। संस्कृतवाङ्मयं विश्ववाङ्मये स्वस्य अद्वितीयं स्थानम् अलङ्करोति। संस्कृतस्य प्राचीनतमग्रन्थाः वेदाः सन्ति। वेद-शास्त्र-पुराण-इतिहास-काव्य-नाटक-दर्शनादिभिः अनन्तवाङ्मयरूपेण विलसन्ती अस्ति एषा देववाक्। न केवलं धर्म-अर्थ-काम-मोक्षात्मकाः चतुर्विधपुरुषार्थहेतुभूताः विषयाः अस्याः साहित्यस्य शोभां वर्धयन्ति अपितु धार्मिक-नैतिक-आध्यात्मिक-लौकिक-पारलौकिकविषयैः अपि सुसम्पन्ना इयं दववाणी।

संस्कृतं जगतः अतिप्राचीना समृद्घा शास्त्रीया च भाषा अस्ति। संस्कृतवाङ्मयं विश्ववाङ्मये स्वस्य अद्वितीयं स्थानं अलङ्करोति। महर्षिपाणिनिरचिता “अष्टाध्यायी” जगतः सर्वासां भाषानां व्याकरणग्रन्थेषु अन्यतमा वैयाकरणानां भाषाविदां भाषाविज्ञानिनां च प्रेरणास्थानं वर्तते। भारतीयभाषासु बहुलत्वेन संस्कृतशब्दाः उपयुज्यन्ते। संस्कृतात् प्राय : सर्वा अपि भारतीयभाषाः उद्भूताः। तद्वदेव भारत्-युरोपीयः भाषावर्गीयाः नैकाः भाषाः संस्कृतप्रभावं संस्कृतशब्दप्राचुर्यं वा प्रदर्शयन्ति। संस्कृतभाषायाः सुरभारती , देववाणी , देवीवाक् , गीर्वाणवाणी , देवभाषा , अमरभारती इत्यादीनि बहूनि नामानि प्रसिद्धानि सन्ति । संस्कृते एकस्य धातोः रूपाणि अर्थकालानुसारेण दशसु लकारेषु भवन्ति । प्रत्येक-लकारे प्रथमपुरुषः , मध्यमपुरुषः , उत्तमपुरुषः इति त्रयः पुरुषाः सन्ति। अस्याः भाषायाः वैशिष्ट्यं नाम दंडचिन्हम्। न वर्तते अत्र अन्यानि विरामचिन्हानि केवलं दंडचिन्हमेव। एतदेव चिन्हम् विधानं प्रश्नम् उद्गारं च सूचयति। अत : एकस्यैव वाक्यस्य भिन्नान् अर्थान् प्राप्नुमः वयम्। उदाहरणार्थं वाक्यांशः एकः दीयते। अभ्युत्थानं च धर्मस्य नैव दृष्टं कदाचन इति एतस्य वाक्यस्य द्वौ अर्थौ स्त : ॥ संस्कृतस्य प्राचीनतमग्रन्थाः वेदाः सन्ति।

संस्कृतम् ( saṃskṛtam ) जगतः अतिप्राचीना समृद्धा शास्त्रीया च भाषा वर्तते। संस्कृतम् भारतस्य जगत : च भाषासु प्राचीनतमा। संस्कृता वाक् , भारती , सुरभारती , अमरभारती , अमरवाणी , सुरवाणी , गीर्वाणवाणी , गीर्वाणी , देववाणी , देवभाषा , दैवीवाक् इत्यादिभिः नामभिः एतद्भाषा प्रसिद्धा। भारतीयभाषासु बाहुल्येन संस्कृतशब्दाः उपयुक्ताः। संस्कृतात् एव अधिका भारतीयभाषा उद्भूताः। तावदेव भारत-युरोपीय-भाषावर्गीयाः अनेकाः भाषाः संस्कृतप्रभावं संस्कृतशब्दप्राचुर्यं च प्रदर्शयन्ति। व्याकरणेन सुसंस्कृता भाषा जनानां संस्कारप्रदायिनी भवति। अष्टाध्यायी इति नाम्नि महर्षिपाणिनेः विरचना जगतः सर्वासां भाषाणाम् व्याकरणग्रन्थेषु अन्यतमा , वैयाकरणानां भाषाविदां भाषाविज्ञानिनां च प्रेरणास्थानं इवास्ति। संस्कृतवाङ्मयं विश्ववाङ्मये स्वस्य अद्वितीयं स्थानम् अलङ्करोति। संस्कृतस्य प्राचीनतमग्रन्थाः वेदाः सन्ति। वेद-शास्त्र-पुराण-इतिहास-काव्य-नाटक-दर्शनादिभिः अनन्तवाङ्मयरूपेण विलसन्ती अस्ति एषा देववाक्। न केवलं धर्म-अर्थ-काम-मोक्षात्मकाः चतुर्विधपुरुषार्थहेतुभूताः विषयाः अस्याः साहित्यस्य शोभां वर्धयन्ति अपितु धार्मिक-नैतिक-आध्यात्मिक-लौकिक-पारलौकिकविषयैः अपि सुसम्पन्ना इयं दववाणी।

प्रायः समग्रे भारतदेशे आचर्यमाणं पर्व अस्ति गणेशचतुर्थी । कुत्रचित् गौरीपर्वणः आचरणं न भवति चेदपि गणेशचतुर्थीं तु आचरन्ति एव । अयं गणेशः गौरीपुत्रः इत्येव प्रसिद्धः । शिवगणानाम् अधिपतिः , विघ्ननिवारकः , आदिपूज्यः च । आदावेव समस्तकर्मसु बलिं गृह्णाति भक्तार्पितम् इति वाक्यमेव सः आदिपूज्यः इत्यंशं समर्थयति । पञ्चायतनदेवतासु अपि अन्यतमः अस्ति गणेशः । जगतः सृष्टि-स्थिति-लयकारकः अपि सः एव । सर्वमयः सः परमात्मा । त्वमेव केवलं कर्तासि , त्वमेव केवलं धर्तासि , त्वमेव केवलं हर्तासि , त्वमेव सर्वं खल्विदं ब्रह्मासि , त्वं साक्षादात्मासि नित्यं , त्वं ब्रह्मा त्वं विष्णुस्त्वं रुद्रस्त्वमिन्द्रस्त्वमग्निस्त्वं वायुस्त्वं सूर्यस्त्वं चन्द्रमास्त्वंब्रह्म्भूर्भुवस्सुवरोम् इत्याशयं प्रकाशयति गाणपत्यथर्वशीर्षमहोपनिषत् । पुराणे इतिहासा गमादिषु तस्य रूप-महिमा-उपासनादिकं स्पष्टतया निरूपितम् अस्ति । कलौ दुर्गाविनायकौ इति वाक्यानुसारं गणेशः अस्मिन् कलियुगे सर्वत्रापि विशेषपूजां प्राप्नुवन्नस्ति । न केवलं भारते तस्य आराधनं क्रियते अपि तु बर्मा , मलेश्या , इण्डोनेशिया , चीना , सुमात्रा , जावा , जपान् इत्यादिषु देशेषु अपि पूजां प्राप्नोति गणेशः ।

अवुल् पकिर् जैनुलाअबदीन अब्दुल् कलामः १५ अक्टोबर् १९३१ – २७ जुलै २०१५ अस्य जन्म क्रि.श . १९३१तमवर्षस्य अक्टोबरमासस्य पञ्चदशे दिने तमिळळ्नाडुराज्यस्य रामेश्वरम् इति मण्डलस्य धनुष्कोटि इति स्थाने अभवत् ।लोकः एतं डा . अब्दुल् कलाम इत्येव सम्बोधयति । भारतीयगणतन्त्रस्य एकादशः निर्वाचितः राष्ट्रपतिः अभवत् । कलामः प्रसिद्धः वैज्ञानिकः अभियन्ता अविवाहितः च आसीत् ।अस्य जन्म मध्यमवर्गस्य मुस्लिम् कुटुम्बे अभवत् । अस्य पिता जैनुलाब्दीन् तु धनवान् विद्यावान् च नासीत् । सः शुद्धहस्तः अनुशासितः नाविकः आसीत् । धीवरेभ्यः नौकाः भाटकरूपेण यच्छाति स्म । डा . अब्दुल् कालामः भारतस्य एकादशः राष्ट्रपतिः इति निर्वाचितः अभवत् । भारतीयजनतापक्षेण समर्थितः एन्.डि.ए . सङ्घटनं स्वस्य प्रतिनिधिम् अकरोत् यस्य समर्थनं विपक्षं विना अन्ये सर्वे अकुर्वन्। क्रि.श . २००२तमवर्षस्य जुलैमासस्य १८तमे दिने डा . कलामः ९० % बहुमतेन भारतस्य राष्ट्रपतिः अभवत् ।क्रि.श . १९६२तमवर्षे भारतीयान्तरिक्षानुसन्धानसङ्घटने सेवायां नियुक्तः । डा . अब्दुल् कलामः प्रकल्पनिदेशकत्वेन भारतस्य स्वदेशीयोपग्रहस्य ( एस्.एल्.वी . तृतीयः ) प्रक्षेपणस्य क्षिपणिनिर्माणस्य श्रेयः प्राप्तवान् । डा.कलामः स्वव्यक्तिगते जीवने अपि परिपूर्णः अनुशासितः अस्ति । आजीवनं ब्रह्मचर्यव्रतस्य पालनं सङ्कल्पितवान् । एषः कुरान्ग्रन्थं तथा भगवद्गीतां च समानतया अध्ययनं करोति । स्वयं कलामः बहुत्र उक्तवान् यत् सः तिरुक्कुरल् अपि अनुसरति इति । अस्यभाषणे न्यूनातिन्यूनम् एकस्य कुरलस्य उल्लेखः भवत्येव ।

साहित्यलोके असंख्याः कवयः वर्तन्ते इति जानीमः । किन्तु तेषु अत्यल्पानामेव कविताः अहं पठितवान् । तथापि मनसि प्रविष्टानां कवीनां मध्ये कालिदासमहाकविः मम प्रियतमः । तस्मै आसन्दः किञ्चिदुन्नतस्थाने एव मया कल्पितः अस्ति । कारणं किमिति स्पष्टतया अहमपि न जानामि । संस्कृतपठनं यदा आरब्धवान् तथा आरभ्य कालिदासनाम शुणोमि स्म । किन्तु तदा तावत् श्रध्दा नासीत् । एकदा गुरुनाथः वर्गे एकं श्लोकं पाठितवान् यत् – जम्बूफलानि पक्वानि पतन्ति विमले जले । कपिकम्पितशाखाभ्यः गुळुगुग्गुळु गुग्गुळु ॥ इति ॥ एतस्य अन्तिमं पादं मह्यं बहु अरोचत । अहं तत् प्रत्यक्षमुक्तवान् च । तदा अध्यापकः कालिदासकथां आरम्भतः अवसानपर्यन्तं बहुदिनैः उक्त्वा समापितवान् । तदानीम अहं ज्ञातवान् यत् ट्ण्डंटडण्डं टडडण्डडण्डम् इत्यादयः बहवः श्लोकाः सन्तीति । कालिदासविषये मम जिज्ञासां दृष्ट्वा गुरुः द्वित्रपुस्तकानि मह्यं दत्तवान् । तदहं शीघ्रमेव पठित्वा प्रत्यर्पितवान् च । तदानीं गुरुः उक्तवान् यत् अन्यः कालिदासमधिकृत्य किं वदति इत्यपेक्षया स्वयं कालिदासं पठति चेदेव उक्तमम् इति । ततः आरभ्य गुरोः साहाय्येन कालिदासकृतीः पठितुम् आरब्धवान् ॥ भिन्नभिन्नपुस्तकपठनतः अहं ज्ञातवान् यत् कालिदासस्य कालं , जन्मस्थानं किमधिकं कृतिः च अधिकृत्य पण्डितानां समानाभिप्रायः नास्तीति । तथापि कालिदासः उज्जयिन्यां षष्टशतके जातः इति सामान्याङ्गीकारः अस्ति च । एतत् सर्वं पठित्वा मम एवमभासत कालिदासः जनिं न प्राप्तवान् इति इतिहासकाराः वदन्ति चेदपि तस्य अस्तित्वं न नश्यति यावत् एकः श्लोकः जीवति । अत एव कालिदासस्य देशकालादिविषये चर्चाकरणसमयेन द्वित्रान् वा श्लोकान् पठति चेत् वरम् । तदानीं विक्रमादित्यसदसि नवरत्नेष्वन्यतमः कालिदासः भोजराजेन सह सल्लापं कुर्वन् प्रत्यक्षीभवति ॥

See other essay on:

essay on prudence , essay on atticus finch to kill a mockingbird, essay on janapada sahitya , essay on lifestyle changes , essay on why students dropout of high school, essay on illiterates , essay on culture and heritage, essay on the veil by marjane satrapi , essay on feudalism in england, essay on importance of value education, essay on why do we celebrate teachers day, essay on a child gives birth to a mother, essay on a vacation , essay on work is worship for class 6, essay on business code of ethics, essay on pro and con , essay on science and human values, essay on tsunamis need information, essay on shahu maharaj , essay on time coupon , essay on communication in business, essay on violence in society, essay on importance of extracurricular activities in students life, essay on sant dnyaneshwar in marathi , essay on discipline for children, essay on dying , essay on character development , essay on george bush , essay on the proverb action speaks louder than words, essay on problems of dhaka city, essay on huckleberry finn and jim, essay on oscar romero , essay on for profit colleges, essay on ped ki atmakatha , essay on should students wear uniform, essay on dictionary and its uses, essay on frankenstein playing god, essay on the ninth amendment , essay on incidents in the life of a slave girl, essay on a room with a view , essay on men and women should be treated equally, essay on volunteers , essay on internet boon or bane, essay on broadcast technology , essay on censorship , essay on rhino poaching in south africa, essay on semester system in schools, essay on why barack obama should be president, essay on dragon ball z, essay on advantages of social media, essay on online identity , essay on topic a life without electricity, essay on lifestyle after 20 years, essay on the theme of the giver , essay on computer virus , essay on outsourcing in america, essay on natural resources of assam, essay on video games negative effects, essay on fitness and nutrition, essay on my favourite season spring